زندگی بی تو همان مردگی طولانیست

نور تو در همه جا هست و رخت پنهانیست

می چکد خون دل از زخم قدیمی فراق

ظاهراً باز هوای جگرم بارانی است

این همه اشک چرا چشم مرا پاک نکرد؟

چه کسی گفته طهارت به همین آسانی است؟

اصلا انگار نباید که تو را دید ولی

جمعه ها وقت ملاقات من زندانی است

هر که در باغ خدا لایق دیدارت شد

اثرات سحر و بندگی شعبانی است

آخر و عاقبتم با تو به خیر است ولی

ترسم از اول راه و هوسی شیطانی است

اولین بار مرا در عرفاتت بپذیر

مهزیار تو شدن کار دلی روحانی  است

من به دنبال همان خیمه سبزت هستم

جان عباس نگویی که برایم جا نیست

 ۹

۸

چشمم دگر خشکید، ای دریا کجایی؟

ای یاد تو شیرین ترین رویا، کجایی؟

کار دلم از عاشقی دیگر گذشته

مجنون صحرایی شدم، لیلا کجایی

یعقوب اشک غربتم از پای افتاد

تا کی بخوانم یوسف زهرا، کجایی؟

تکرار این دوری مرا دلگیر کرده

در گوشه ای افتاده ام، تنها، کجایی؟

با این همه خیلی دل انگیز است وقتی

هر شب صدایت می زنم آقا کجایی؟

۶

خون می چکد از ابر نگاهم به پای تو

باز این دل شکسته گرفته هوای تو

از لحظه ای که چشم به عالم گشوده ام

دیدم که عاشق توام و مبتلای تو

آقا بیا! که نذر نگاهت پس از ظهور

روزی هزار مرتبه گردم فدای تو

با اشک های خیس صدا می زنم تو را

چشمم غزل سرا شده هر شب برای تو

قدری ز سوز و اشک خودت به ما بده

تا همنوا شود دلمان با نوای تو

۵

تا دلم در حرم قرب تو یابد راهی

آتشی زن به وجودم که بر آید آهی

سفر ازخویش نکردم که رهم دور افتاد

ورنه تا کعبه وصل تو نباشد راهی

گر شود عمر، شبی، با تو هم آن شب گذرد

صبح، فریاد برآرم چه شب کوتاهی

تو به یک کاه، دوصد کوه گنه می بخشی

من بیچاره چه سازم که ندارم کاهی

دل هرجایی و آلوده و بیمار مرا

نیست جز خاک شهیدان تو درمانگاهی

۴

بیا که با تو نبینم بلای هجران را

بیا که سر کنم آقا شب زمستان را

چه خوب شد که تو هستی برای بدکاران

چه خوب شد که امیدی گناه کاران را

توئی که دست خیری منم که محتاجم

ز دست گوشه نشین مگیر دامان را

تویی که قدر خدایی منم که بی قدرم

چه می شود که ببینی تو چشم گریان را

۳

وقتی که جلوه ای به شب تار می کنی

ما را به یک نگاه گرفتار میکنی

هفته به هفته می رود اما تو نیستی

این قصه را برای که تکرار میکنی؟

هر جمعه من به خاطر تو زار می زنم

اما تو بر نیامدن اصرار می کنی

ماه خدا رسید و امیدم به عفو توست

لطفی به این اسیر گنه کار میکنی؟

چیزی به غیر اشک نباشد به سفره ام

آیا شبی کنار من افطار می کنی؟